برنامه ی زنده ی تلویزیونی صبح بخیر ایران، صبح دیروز در تماسی تلفنی با محمدرضا جعفری جلوه، درباره وضعیت درباره الی سوال کرد و بابت اکران سریع این فیلم، از جعفری جلوه قول گرفت! صرف این مطلب، چندان عجیب و بحث برانگیز نیست. نکته ی جالب و دیگر "خنده دار"، آنجاست که دوستان مطلع در جریانند که صدا و سیما تا چندی قبل و برای مثال در زمان جشنواره ی فیلم فجر، درباره الی را در بایکوت کامل قرار داده بود و حتی یکبار نیز نام مطرح ترین فیلم این جشنواره را نیاورد! اما از آن زمان تا این چند وقت اخیر، چه اتفاقات درون سازمانی ای افتاده که حالا نه تنها درباره الی از بایکوت درآمده، بلکه صدا و سیما خود را علاقمند شدید این فیلم نشان می دهد و بدجور پیگیر احوالاتش است؟! از آن برنامه ی زنده شبکه ی خبر پیش از نوروز بگیرید تا برنامه ی "سی" با حضور اصغر فرهادی که در آن پشت صحنه هایی از درباره الی با حضور گلشیفته فراهانی نیز پخش شد، تا همین برنامه ی اخیر! مگر همین تلویزیون تا ۲ ماه قبل، بارها در اخبار و تحلیلهای خود، به طور غیرمستقیم به گلشیفته فراهانی فحاشی نکرده بود و درباره الی را شایسته ی اسم آوردن هم نمی دانست؟ حال چه شده که این فیلم ناگهان به فیلم محبوب این سازمان بدل شده؟!

حسن معززی نیا در یادداشت اخیر خود حرف جالبی زده است. چطور می شود که سر حضور هیئتی از آکادمی اسکار در تهران، آنهمه جنجال ایجاد می شود و رئیس سازمان صدا و سیما هم همراه با دیگر اصولگرایان، این حضور را محکوم می کند و هالیوود را تحت نفوذ و بازیچه ی دست صهیونیزم می داند، ولی مدتی بعد، فیلم برگزیده ی همین آکادمی را(میلیونر زاغه نشین) زودتر از تمامی نقاط جهان، در نوروز از تلویزیون پخش می کند؟! یا با همین سر و شکل، چطور می شود که تا دو ماه قبل، رگبار تحلیلهای توهین آمیز از این رسانه حواله ی گلشیفته فراهانی می شود و با درباره الی به گونه ای برخورد می شود که گویی وجود ندارد، اما حالا در چندین برنامه ی تلویزیونی و بعضا زنده، پیگیر اکران آن هستند و بدجور برای اکران شدنش دل تو دلشان نیست و شده اند دایه ی مهربانتر از مادر؟! بلاخره تکلیف آقایان با خودشان چیست؟ به واقع اصولشان بر پایه ی کدام بی اصولی استوار است؟ چطور این وقایع را می توان توجیه کرد؟ می توان فکر کرد که در نمایش های حوزه ی هنری و یا جشنواره شهر، برخی مسئولان بلند پایه ی تلویزیون، درباره الی را دیده اند و خوششان آمده و از آن پس، موضع این رسانه تغییر کرده؟ یا اینکه آنها هم همسو با جریان انتخابات حرکت می کنند و یا اینکه حقایق دیگری پشت ماجراست؟

در ظاهر، ما باید از تحولات اخیر خوشحال باشیم. اما حقیقتش اگر مسئولان بدانند تکلیفشان با یک پدیده چیست و موضع روشنی در قبال وقایع داشته باشند(ولو کاملا اشتباه)، بهتر از آنست که هیچکی به هیچکی باشد و همه چیز دلبخواهی و بر پایه ی یک بازی سنتی(که آخرش اتفاقی مطابق میل ما بیفتد!). نکته و مسئله ی مهم اینجاست که مسئولان و نهادها و جناح ها و...، چه زمانی می خواهند برای خودشان صاحب یک خط مشی درست و ایدئولوژی(که به قول استاد زنده یاد شریعتی، هر کسی یک تعریف از آن دارد!) پایدار شوند، تا مردم تکلیفشان را با آنها بدانند و خودشان هم تکلیفشان را با جهان اطرافشان؟! کشور ما با همین تفکرات و برخوردهای خال خالک بازیست که سالهاست در حال درجا زدن است...

پی نوشت : طبق شنیده های ما، درباره الی در یکی از دو تاریخ ۲۷ و ۲۰ خردادماه بر روی پرده خواهد رفت.